|
Prema Zakonu o planiranju i izgradnji, javno građevinsko zemljište određuje se opštim aktom opština u skladu sa zakonom i urbanističkim planom. Ovaj akt sadrži, naročito, opis granica zemljišta koje se određuje za javno građevinsko, naziv katastarske opštine i spisak brojeva katastarskih parcela. Pre određivanja javnog građevinskog zemljišta, opština je obavezna da donese akt o izuzimanju zemljišta iz poseda korisnika tog zemljišta. a naknada se isplaćuje po odredbama zakona kojim se uređuje eksproprijacija.
Zakon je donet 2003. godine, a rok za određivanje javnog građevinskog zemljišta na kome su do dana stupanja na snagu ovog zakona, izgrađeni javni objekti od opšteg interesa i javne površine i koje je u državnoj svojini, je bio dve godine od dana stupanja na snagu ovog zakona. U slučaju da opštine to ne urade u roku, predviđeno je da to uradi Vlada. Zemljište koje je generalnim i urbanističkim planom predviđeno i namenjeno za izgradnju javnih objekata od opšteg interesa i za javne površine, a koje je u državnoj svojini, takođe spada u kategoriju javnog. Ovde nastaje problem za dobijanje trajnog prava korišćenja sa pravom prometa po članu 84. ovog zakona za bivše vlasnike i njihove pravne sledbenike, jer ako je zemljište po planu namenjeno da bude javna površina, ono ne može spadati u ostalo građevinsko zemljište, tako da bivši vlasnik ne može da ostvari to pravo. Situacija se dodatno komplikuje u slučaju kada je bivši vlasnik upisan kao korisnik zemljišta po nekom drugom osnovu, ali bez prava prometa. Takođe, problem postoji i onda kada nije još urađen urbanistički plan, pa je neizvesno da li će to biti javno ili ostalo zemljište, iz kog razloga i opštinsko pravobranilaštvo ulaže žalbe na već doneta rešenja o utvrđivanju prava korišćenja po članu 84. Korisnici zemljišta koje je u zemljišnoj knjizi opisano kao na primer, njiva, iako se nalazi u gradskom području, i koji su ga kao njivu i koristili, dolaze u situaciju da ne mogu da dobiju pravo korišćenja po članu 84, a to znači da nije u prometu i da se na njemu ne može graditi. Najgora od svega je nesigurnost povezana sa dugotrajnom procedurom pribavljanja potrebne dokumentacije, a sve zbog sporosti donošenja urbanističkih planova i s tim u vezi akata opštine o razgraničenju javnog i ostalog građevinskog zemljišta, pa je potrebno nešto menjati u zakonu. |
